Bir şeyleri unutmanın yolu buysa,istemiyorum unutmak.
Seviyor muyum?
Ya da unutuyor muyum bir şeyleri?
Yoksa sadece yorgun muyum?
Kaçınmam gerektiğini biliyorum,ama artık sınırları o kadar aştım ki.
Ben kimseyle yakınlaşmamam gerektiğini de önceden söylemiştim.
Beni destekleyen bir kişi bile bulamadım yanımda.
Ölmek üzereyim.Sadece cevapsızlıktan.
LÜTFEN!Biri bana neden bütün bunların yanlış kabul edildiğine dair mantıklı bir neden söyleyebilir mi?!

Buradan gitmem gerektiğinin farkındayım..
Ve de bitti demek sandığından daha zor.
Bütün kötülüklerimi dışarı vurdum artık,geri dönüşü yok.
Ne biz olacağız bir daha,ne de ben.

Kelimeler yazarak anlatamam ben kendimi.
Söyleyemediklerim anlatır beni.
"Senden nefret ediyorum" demek zor mudur sizce?
Sadece bir şey kanıtlamaya mı çalışıyorum dersiniz?
Ben sevgiye bile inanmam ki.
Çok seviyodum.

Senden nefret ediyorum.