Sonunda özgürce söyledi.
"Aşka inanmamama rağmen aşık oldum.Sevmek diyelim,aşk süslü bir kelime. En kötü seviyede sevdim.
Evlenmenizi bekliyorum. Üzülüyorum senin için,kendini kabullenemediğin için.
İnsan kafasında bitiremez ya bazı şeyleri,sen biteceklerden misin?"

Sonunda ona karşı neler hissettiğini anladım.Yüzümde -sizin dilinizde- kötü olmaya çalıştığım ya da bundan zevk aldığım zaman oluşan gülümseme belirdi.
Çift karakterli gibi hissediyorum. AMA değilim.
Bir yanım her zaman ona ait,diğer yanım ise kendime.
Bu benim.
Bu ise:
"Hala sana aşığım."
Salaklık.
Fazla duygulu. Bense duygusuz olmayı tercih ediyorum.
Ama yine de tekrarlar:
"Ona aşıksın,şu yüze bi bak kim olmaz ki!"
Seni sosyopat! Sus artık!