Sana benden istediğin şeyi yapamadığımı söylememek için o kadar zorladım ki kendimi.

Abi binlerce şey kafamda. Yazmak zorundayım biliyorum ama tek kelime kalıyor aklımda sadece her seferinde.

Kıskançlık
Sevgi
Nefret
Anlamsızlık
İntikam
Bok amına koyayım. 

Kesin sen de bu sahip olmak istemediğim duygular geçtikten sonra beni daha fazla seveceksin.
Yazık.
Tanrım, beni zorla böyle yaşatabileceğine gerçekten inanıyor musun?
Dene!

Çok güzelsin tamam da, kimseye açmıyorsun ki içini tam anlamıyla. Sinirin bozulduğunda konuşmuyorsun ki kimseyle, konuşuyor musun yoksa? Bilemiyorum, sen beni, benim seni tanıdığımdan daha iyi tanıyorsun bence. Beni bir gün çok severken, ertesi gün tiksiniyorsun. Çözemiyorum yine. Benimle olmayacağını da biliyorum, benimki de geri zekalılık, kabullen geç di mi amına koduğum? Kaç ay oldu lan? Şimdi şunları niye yazıyorum amık, herhalde gör de sev beni diye yazıyorum, yoksa bir yazı yazsan ne olacak kimse görmedikten sonra.

Lütfen, canımı yakmadan üfle. Nasıl olsa boş.

İnsanlar neyi zorluyor lan?
Hakkaten, bir insanı sevgilisi aldatsa, o insanın sevgilisine bağırıp çağırmasının amacı ne olacak? Sevgilisinin ağzına sıçmak mı, sevgilisinin özür dilemesini sağlamak mı zorla?
Nedir abi amaç? Durumları oldukları gibi kabullensek olmuyor mu?
He aldattı amaaaaaaan neyse ben de onu siklemem diyebilmek o kadar zor mu lan.
Sonuçta bu duyguları kendi kendimize yaratıyorsak yine kendimiz yok edebiliriz.
Haksız mıyım orospu çocukları?

Evet, duygularımız değil aslında problem, takıntılarımız.
Bunu farketmemi sağlayan yine takıntılarım oldu hoş.