12 Temmuz 2011 Salı

Artık önemi yok bunların.
Bir bok olamayacağımı bildiğim halde konsere çıktığımda yanımda olmamanın,iyi şanslar bile dememenin.
İnsanların doğum gününde kıçını yırttığın halde benimkini hatırlayamamanın.
Düzeleceğimize dair umutlar beslemenin.
Özlememin.
Beni görmezden gelmenin.
Konuşmamanın.
Bensiz hayatının daha güzel olmasının.
Seninle hayaller kurmanın.
Beni nasıl bu hale getirdiğinin hiçbir önemi yok.

Olsan da,olmasan da ben aynı şeyleri yaşayacağım.
Çünkü kabullendim.Mutlu olmaya çalışmıyorum,mutsuz olmamaya çalışıyorum.
Bu yüzden gülüyorum sürekli.Çünkü bazı şeyler gerçekten komik!
Sikinde olmamama rağmen,ona yalvarmam mesela! Doğru açıdan bakın,cidden komik.
Kötü olduğum zaman her şeyi kaybetmeye başladım.
Her şeyi kaybedince de üzülecek bir şeyim kalmadı.
Her şey bir çıkar için artık.
Duygularım yok
Bir tek sen kaldın içimde.
Sen iyi tutmaya çalışıyorsun beni.

11 Temmuz 2011 Pazartesi

Gerçekten seviyordum.
Ama O yerimi çok kolay doldurdu,"burada" olan insanlarla.
Ben de çok kolay bozuldum!