Düşüncelerimle düştüm belki alçalttım kendimi belki size göre defalarca ama buna engel olduğum sürece sorun yok değil mi?Sonuçta acı çekiyorum yansıtmayabildiğim için,size bir zarar gelmiyor,aksine bir sorun yokmuş gibi gözükmesinden memnunsunuz.

Zaman gösterecek daha ne kadar dayanabileceğimi.Tekrar anladım ki çok zor ama,atlatmak,vazgeçmek.Aptallık eden benim,kendimi kaybediyorum her seferinde..

Ben aslında sizi suçlamıyorum,kendinize göre haklısınızdır,beni kabullenmeyecek olmanızda da haklısınız,suçladığım tek konu bu sınırları size koyanlar ve sizin bu sınırları hiç sorgulamadan yaşayabiliyor olmanız.Hiç mi bir şey hissetmediniz sınırları aşan yani?
Çünkü bu yaptığınız doğru bir şey değil de,korkaklık bence..

Neden bahsettiğimi hiçbir zaman anlayamayacağınızın da farkındayım.

Ben anlatmadım,zaten anlamayacaktı.
Koşardım,yine de gelmezdi.
Sustum çünkü duymayacaktı asla.
Ve ben aslında bunu hep biliyordum,bilmek istemedim.

Asla.